Καμμια ψυχή χάρισμα στην κρίση τους

Έι φίλε σήκωσε το βλέμμα και κοίταξε με. Δεν είμαι απ τους άλλους. Σαν κι εσένα είμαι. Στο σκαλί που πατω ήσουν κι εσύ. Μα δεν κρατήσες.Κατεβηκες πιο κάτω.
Στάσου. Αυτο το βήμα στο κενό δεν είναι λύση. Η παραίτηση και η φυγή δεν είναι νίκες δικές σου. Είναι εκείνων που σε έφεραν εδω. Δεν τιμωρούνται αυτοι με την δικη σου τη θυσία.
Άκουσε με φίλε, ναι αγνωστε μου φίλε, συντροφε, συνοδοιπόρε. Είμαστε συμπρωταγωνιστές σε αυτο το εθνικό Δράμα κι οχι κομπάρσοι του και δεν θα σ αφήσει κανείς μας να κλείσεις τη δικη σου ατομική αυλαία. Όχι πριν το τελικό μας happy end.
Μην την τραβηξεις αυτήν την σκανδάλη, μην δέσεις εκείνη την θηλια, κι αν βγεις στο μπαλκονι βγες και Κοιτα καταματα τον ηλιο. Δεν είναι λύση η φυγή σου το ξαναπα.
Κοιτα είμαστε πολλοι. Όλοι με τα δικα σου προβλήματα . Άλλος πιο πολυ άλλος πιο λιγο. Ο πόνος μέτριαζεται όταν μοιράζεται. Έλα να μας μιλήσεις και πίεση απτο ποτήρι μας. Δεν είναι δικές μας αυτές οι λύσεις. Δεν είναι ρωμέικη αντίδραση η φυγη. Τον φόβο και τον πόνο, τη φτώχεια τ´ αδιέξοδο πάντα κάτω απ αυτο το φως το ελληνικο ξέραμε να τα νικάμε. Έτσι θα γίνει και τώρα. Κάθε σου μέρα που ξημερωνει ειναι νθα μαχη. Καθε νυχτα που σε βρισκει είναι και μια νίκη. Αυτο θέλουν, να παραιτηθουμε. Δεν θα το κάνουμε, ενωμένοι με τα χέρια σφιχτά και το μυαλό στο μέλλον των παιδιών θα τους συντρίψουμε. Έλα φίλε και βοηθά ποτε ξανα κανείς να μην παραιτηθεί απο της ζωης την μάχη. Καμμια ψυχή χάρισμα στην κρίση τους.


Η δήλωση της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου

Η Σύνοδος Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου είναι μεγάλης σημασίας για τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα αυτή την περίοδο. Οι αποφάσεις της όπως παρουσιάζονται στην Δήλωση που παραθέτουμε πιο κάτω, οδήγησαν τόσο στην πτώση της Κυβέρνησης Παπανδρέου όσο και στην Ψήφιση του Μνημονιού 2.

Δειτε τη δήλωση εδώ: 26102011


Κομματική πολυφωνία Εθνική Σιωπή και Μοναξια

Οι εκλογες του 2012, έχουν ένα χαρακτηριστικό που πέρασε σχετικά ασχολίαστο. Επτά κόμματα σε μια βουλη που μόλις πριν μια δεκαετία είχε τέσσερα! Είναι σαφές ότι ο δικομματισμός εξέπνευσε στις επτά το απόγευμα της 6ης Μαΐου.
Κανείς δεν έχει αντίρρηση ότι η πολυφωνία είναι επιθυμητό και απαραίτητο συστατικό σε μια δημοκρατία. Κάθε ιδεολογικό χρώμα και απόχρωση μπορούν να εκφραστούν κοινοβουλευτικά, να επηρεάσουν τις εξελίξεις. Για πρώτη φορά στην σύγχρονη Ελλάδα δείχνει να υπάρχει πλεόνασμα κοινοβουλευτικής πολυφωνιας. Ίσως η στιγμή να είναι η πιο κατάλληλη καθώς τώρα την στιγμή της κρίσης πρέπει να μπορούν να ακουστούν όλες οι φωνές. Όμως παρόλαυτα η χώρα είναι σιωπηλή . Μόνο θόρυβος και αλαλαγμοι ακούγονται απο τα ερείπια της μνημονιακης Ελλάδας.
Η παραταξιακη πολυφωνία εξαντλείται σε ένα μνημονιακό ή μη κραξιμο όπου ο ένας ξεμπροστιαζει τον άλλον ως προδότη ή επικίνδυνο. Ο δε λαός τιτιβιζει αδιάκοπα κουτσομπόλευοντας η γκρινιαζοντας.
Η χώρα δεν έχει φωνή, δεν έχει όραμα. Η εθνική κραυγή κατα του μνημονίου είναι η κραυγή ενός τραυματισμένου έθνους.
Δεν γίνεται, δεν στέκει η τήρηση ή η καταγγελία μιας διεθνούς συμφωνίας να τίθεται ως εθνικός στόχος.
Η χώρα δεν έχει κατεύθυνση, οραμα, στόχο.
Η χώρα δεν έχει κράτη συμμαχους. Οι ηγέτες της χώρας λιγότερο ή περισσότερο συστημικοι αναλώθηκαν σε συναντήσεις με την ευρωπαϊκή αντιπολίτευση και συμπολίτευση.
Δεν εμφάνισαν συμμάχους εκτός ΕΕ . Δεν τους αναζήτησαν κάν. Που θα βρει η χώρα εναλλακτική χρηματοδότηση αν συμβεί το απευκταίο; Στην Κίνα, στη Ρωσία; Ακούσατε κάτι σχετικό;
Η χώρα δεν έχει σχεδιο. Οι ηγέτες των Μνημονιακων κομμάτων δεν παρουσιάζουν ως προγράμμα παρα τις δεσμεύσεις τους στο μνημονιο ωσ οραμα για τον τόπο.
Σε αυτη τη δύσκολη στιγμή η χώρα χρειάζεται έναν Εθνικό ηγέτη, με οραμα με όνειρο για τον τόπο.
Δυστυχώς όμως τα Εθνικά οράματα δεν αποφασίζονται σε συνέδρια συνδιασκεψεις και επιτροπές.
Δυστυχώς, στην πιο κρίσιμη στιγμή των τελευταίων 50 ετών η χώρα παρουσιάζεται βουβή , μονη, χαμενη.
Και αυτο είναι μάλλον χειρότερο απο οποιοδήποτε μνημόνιο .


Ο Καμμενος είναι λαικιστης και γραφικός

Ούτε και σε αυτο το άρθρο θα επιχείρηθει η φιλοτέχνηση μιας αγιογραφίας. Ο κ. Καμμενος είναι χρόνια στην πολιτικη αρένα, κρίνεται κι απο τα λόγια κι απο τις πράξεις του. Κατεβαίνει στις εκλογες με συγκεκριμένη ατζέντα και σαφή πολιτικά επιχειρήματα. Είναι λαικιστης του προσαπτουν τα πρώην κυβερνητικά κομματα, ρέπει προς την ακρα δεξιά, είναι γραφικός, αυτα που λέει είναι ανεφάρμοστα. Ρωτάω εγω λοιπόν ο πρώην ψηφοφόρος των 2 μεγάλων κομμάτων :
1. Εσείς που μιλάτε για λαικισμό, έχετε υποστεί έστω και μια συνέπεια απο το μνημόνιο αντίστοιχη των συνεπειών στους ανέργους;
2. Εσείς που μιλάτε για λαικισμό έχει κινδυνέψει ποτε ανθρωπός σας σε δημόσιο νοσοκομείο λόγω έλλειψης προσωπικού η υλικών;
3. Εσείς που μιλάτε για λαϊκισμό έχετε μειώσει έστω μισό τοις εκατό την ανεργία με μια σας ενέργεια;
4. Εσείς που μιλάτε για γραφικότητα μπορείτε να αναφέρετε μια πράξη σας που να μας γέμισε εθνική υπερηφάνεια ;
5. Εσείς που μιλάτε για ακροδεξιά υπερασπισατε ποτε στον πολιτικο στιβο τα εθνικά δίκαια με θάρρος αντίστοιχο των παλικαριών της ΠΑ; Με τι αποτέλεσμα;
6. Εσείς που μιλάτε για γραφικότητα και ακροδεξια τι κάνατε 38 χρονια για την υπεράσπιση και εκμετάλλευση του ορυκτου πλούτου της χώρας;
7. Εσείς που μιλάτε για λαικισμό πόσο περήφανοι είστε για τη κατάταξη της χώρας στους τομείς της διαφθοράς, της παιδείας, της ανταγωνιστικότητας μετα απο 38 χρόνια;
8. Εσείς που μιλάτε για λαικισμο είστε περήφανοι για την κατάσταση της χώρας μετα απο 38 χρόνια στα χέρια σας;
8. Εσείς που μιλάτε για ανεφάρμοστα, συνειδητοποιείτε που έφερε τη χώρα η εφαρμογή των πολιτικών σας;

Εσείς που μιλάτε για λαικισμό, κοιταχτειτε στον πολιτικο σας καθρέφτη. Μπορει να μην σας αποκαλέσει λαικιστές αλλα θα σας αποκαλέσει καταστροφεις του τόπου. Και όχι θεωρητικά αλλα εκ του αποτελέσματος.

Όπως πάντα το ιστολόγιο είναι ανοικτο σε κάθε εμπεριστατωμένη θέση.


Πολιτική δεν είναι μόνο το Μνημόνιο Μέρος 3ο

Πολιτική δεν είναι μόνο το Μνημόνιο Μέρος 3ο

 

Στα προηγούμενα 2 μέρη αναφερθηκαμε στο θέμα της ΑΟΖ και στο ρόλο που παίζουν οι συσχετισμοί δυνάμεων σε αυτό το γεωπολιτικό παιχνίδι. Στη διατήρηση των συσχετισμών ισχύος υπέρ μας κύριο λόγω παίζουν οι Ένοπλες Δυνάμεις της Χώρας.

Όντας μια χώρα υπό την διαρκή αμφισβήτηση των συνόρων της από μία γείτονα και υποτίθεται σύμμαχο, για να υπερασπιστούμε το δικαίωμα μας στην εκμετάλλευση του υπεδάφους μας, χρειαζόμαστε ικανή δύναμη αποτροπής.

Είναι γνωστό σε όσους ασχολούνται με τα θέματα άμυνας, ότι οι ένοπλες δυνάμεις έχουν αποδυναμωθεί λόγω της κρίσης. Νέες αγορές δεν προχωράνε, αναβαθμίσεις προγραμματισμένες αναβάλλονται, οι συντηρήσεις γίνονται με φειδώ.

Για να ελεγχθεί και να προστατευθεί η ΑΟΖ νότιοανατολικά των Δωδεκανήσων χρειάζονται μέσα που ως τώρα δεν χρειαζόταν και ως εκ τούτου δεν έχουν σε αφθονία ή και καθόλου οι ΕΔ. Η τεράστια θαλάσσια έκταση απαιτεί σκάφη που να μπορουν να αναλαμβάνουν μακρόχρονες αποστολές, αεροσκάδη που να μπορουν να προστατευσουν και να προσβάλλουν θαλάσσιους στόχους, ιπτάμενα ρανταρ, Κέντρα Διοίκησης και Παρακολουθησης εγγύτερα στην περιοχή.

Η Τουρκία έχει ήδη προχωρήσει στις σχετικές προμήθειες και εξοπλιζεται ώστε κατα την ανακήρυξη της δικής της ΑΟΖ,  να μπορεί όχι μόνο να την υπερασπιστεί αλλά να αποτελεί απειλή για την δική μας. Το χειρότερο όμως δεν είναι αυτό. Μέχρι πριν μερικά χρόνια Ελλάδα και Τουρκία εξοπλίζονταν από τις ΗΠΑ. Η Τουρκία σε 2-3 χρόνια θα παραγει το 52% των  οπλικών της συστηματων εξοικονομώντας τεράστια ποσά, αποκτώντας μεγάλη εμπειρία αλλά και σημαντική ευελιξία.

Είναι προφανές ότι αυτή τη στιγμή λεφτά για εξοπλισμούς δεν υπάρχουν.Εφόσον ομως είμαστε μέλος της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η ΑΟΖ μας είναι η πιο πειρζήτητη αυτη τη στιγμή στον κόσμος, δεν θα έπρεπε στα πλαίσια της «διάσωσης» μας και για όσο διαρκεί να διαπραγματευτούμε στήριξη σε αυτό το θέμα;

Τι έχουν να πουν οι Έλληνες πολιτικοί για την παντελή υποβαθμιση της ελληνικής πολεμικής βιομηχανίας.Πόσες θέσεις εργασίας, πόσα χρήματα θα εξοικονομούνταν αν παράγαμε όσο το δυνατόν περισσότερα από αυτά που αναγκαζόμαστε να αγοράζουμε. Και βιομηχανία οχημάτων έχουμε, και όπλων και αεροπορική και ναυπηγεία. Αέναα ασχολούμαστε με το αν όλα αυτά πρέπει να είναι ιδιωτικά ή κρατικά και όχι με το αν λειτουργούν σύμφωνα με το συμφέρον της χώρας.

Κι όμως κανείς δεν μιλά γι αυτά. Πιθανόν να έχουν ήδη «τακτοποιηθεί» κάτω από το τραπέζι. Ο καιρός όμως εγγύς και τίποτα δεν μένει κρυφό.

Αναζητείται ο Ηγέτης ο οποίος θα πεί επιτέλους όχι σε αυτήν την κατρακύλα.


Mind the GAP η αλλιώς Αντώνη πρόσεξε θα πέσεις (κι άλλο)

Ο κ. Σαμαράς είναι ένας ιδιαίτερα συμπαθής άνθρωπος. Η μάνα μου λέει πως έχει κύρος και προσπαθεί να με συνετίσει να τον ψηφίσω. Δεν μπορώ να το κάνω. Η σωματική μου διάπλαση δεν μου επιτρέπει εύκολους ελιγμούς, περίτεχνες τούμπες, μαγικές πιρουέτες . Το σώμα μου ακολουθεί το πνεύμα μου και τούμπαλιν. Για να αλλάξω προτιμήσεις πρέπει να υπάρχει λόγος. Ή πειστικός ή βαρύτερος από εμένα.
Και δυστυχώς ο λόγος του κ. Σαμαρά, έπαψε για μένα να έχει βαρύτητα πριν 6 μήνες. Ξεφούσκωσε. Και όταν μάλιστα άρχισαν οι πολιτικές του θέσεις να εκφράζονται με backlinks τύπου «δείτε τι είπα στο Ζάππειο 1 και κάντε με follow για το Ζάππειο 2» ανάσανα ανακουφισμένος που πρόλαβα και είδα το κενό πολιτικής σκέψης.
Πριν 6 μήνες ήξερα τι ήθελα. Και ξέρω ακόμα. Και ήξερα με σαφήνεια και τι δεν ήθελα. Και ξέρω και τώρα. Να σταματήσουν οι λάθος πολιτικές εξόδου από την κρίση, και οι σωστές να εφαρμοστούν σωστά και γρήγορα. Να αποκατασταθεί η αξιοπρέπεια της χώρας στο εξωτερικό και να πάψω να νιώθω ότι ζω σε προτεκτοράτο. Να νιώσω ότι κουμάντο στηνπολιτική ζωή κάνω εγώ ο ψηφοφόρος και όχι η Μέρκελ, ο Σαρκοζί και οι υπάλληλοι τους. Να νιώσω ότι στην φουρτούνα που περνάμε, δεν κάνω μόνος μου κουπί αλλά θα κάνουν επιτέλους και όσοι έχουν βγάλει την ουρά τους (και τα λεφτά τους) απέξω.
Πριν 6 μήνες ο κ. Σαμαράς μπορούσε να προκαλέσει εκλογές. Και να διεκδικήσει και τη δική μου ψήφο. Και να προσπαθήσει να εφαρμόσει αυτά που έλεγε. Προτίμησε να υποκύψει στους εκβιασμούς και να συμμετάσχει στην Κυβέρνηση Παπαδήμου. Αλλά και εκεί ήταν ήξεις αφίξεις. Συμμετέχω αλλά όχι ενεργά, έξω από το κάδρο και άλλες τέτοιες αερολογίες. Και κουράστηκα. Κι εγώ και άλλοι. Και μετά φώναζε 10 μέρες δεν υπογράφω. Και μετά υπέγραψε. Και μετά ψήφισε και τα μέτρα. Και μετά διέγραψε τους μισούς του βουλευτές γιατί αρνήθηκαν να κάνουν τούμπα. Και μέτά τους πήρε πίσω σαν να μην συνέβη τίποτα.
Εκεί είχα πλέον ζαλιστεί τόσο από τις συνεχείς μεταβολές στις θέσεις που κατέβηκα από το τραίνο. Εξάλλου, η Νέα Δημοκρατία των τελευταίων 6 μηνών αν ήταν τραίνο θα ταν το μοναδικό που άλλαξε τόσες φορές θέση, χωρίς να ταξιδέψει. Και κατέβηκαν κι άλλοι πολλοί. Κι έφτασε η Νέα Δημοκρατία να χασει την μισή της σχεδόν δύναμη, χωρίς καν κυβερνητική φθορά.
Είναι σαφές ότι η Νέα Δημοκρατία ήταν πριν 6 μήνες το μοναδικό αντιμνημονιακό κόμμα εξουσίας. Άλλαξε στάση και το πλήρωσε στην κάλπη. Δεν δείχνει να το κατάλαβε όμως. Το λαϊκό μήνυμα δεν ήταν «Αντωνη ένωσε την κεντροδεξιά», ήταν «δεν θέλουμε το μνημόνιο». Ο κ. Σαμαράς ενώ καλούσε τον κ. Τσίπρα να κάνει αντιμνημονιακή κυβέρνηση αριστεράς με ανοχή της Ν. Δημοκρατίας, τώρα κάνει σάλπισμα νίκης και καλέι πίσω στο κόμμα την μεγάλη αντίπαλο κ. Μπακογιάννη. Ναι αυτήν που την διέγραψε γιατί ψήφισε το πρώτο μνημόνιο. Και μετά ψήφισε κι αυτός το δεύτερο. Και τώρα δεν το θέλει . Η κ. Μπακογιάννη το θέλει. Και την φωνάζει να συνεργαστούν. Και θέλει και τον Μάνο.
Κι ο κόσμος θα φύγει ακόμα μακρύτερα, γιατί δεν αντέχει ο τόπος ΓΑΠ Νο2


Καιρός ήταν : συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω απο το MEGA

Σήμερα το απόγευμα στις 20:00, έχει προγραμματιστεί από απλούς πολίτες συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τα γραφεία του MEGA, στην λεωφόρο Μεσογείων.

Η διαδήλωση έχει προγραμματιστεί, ύστερα από την αγανάκτηση χιλιάδων πολιτών σχετικά με την στάση που τηρεί το κανάλι έναντι του μνημονίου και της κυβερνητικής πολιτικής.

Πηγή : http://www.tsantiri.gr/koinonia-kinimata/foto-sigkentrosi-diamartirias-exo-apo-ta-grafia-tou-mega.html